Söze nereden başlanır bilemiyorum, bulamıyorum doğru kelimeleri bir televizyon dizisinin bana hissettirdiklerini…
Hissettirdiklerinden mi yoksa ekibin başarısından mı bahsedeyim bilemiyorum ama bildiğim en açık şey yanaktan süzülenlerin son olmayacağı, aynı ilk olmadığı gibi. Ağlamaktan bahsediyorum, gözyaşlarımın yerinde duramamasından yani. Duygusallığın, acının, gülümsemenin ya da kahkahanın her bir çeşidini bu kadar güzel yansıtabilen bir başka dizi seyretmedim, bir daha seyredeceğimi de zannetmiyorum. Ama bugün bu yazı hayatın kendisi için yazılıyor, hayatta ne acıların olduğunu, Rabbime şükretmenin gereğini, sahip olduklarımızın kıymetini anlamayı, bir aile olmanın gereğini ve güzelliğini, başka insanların neler çektiğini, acısıyla tatlısıyla gözler önüne serildiğini anlatmak için belkide.
Oyunculuklarını her şekliyle takdir ettiğim bir kadro ile, özellikle bakışlarıyla bile yetecek bir rol yeteneği, her karakterin kendisinden ayrı bir dizi çıkabilecek bir hayat kesiti bu. Bakışlar… Her duyguyu en ince ayrıntısına kadar hissettirebilmenin en kuvvetli yolu sanırım ve bütün oyuncuların gözlerine saklanan bu beceri, diziyi gerçek hayatın bir parçası yapmaya yetiyor.
Eşşekten düşmüşün halinden eşşekten düşen anlar derler ya, bu dizi için sanırım gerek yok. Bir başarıdan söz ediyorum ben, bir senaristin aklından geçirdiklerini diğer insanlara eksiksiz anlatabilme becerisi ve başarısı bu. Mimikler ve gözler, ekranın bu tarafından seyrederken yetiyor bu dizinin bir oyuncusu olmaya, yüreğim daha da ağırlaşırken baktığım yerden.
Bir de müzikleri var, üzerine basıla basıla anlatılması gereken, her hangi bir bakışa ihtiyacı olmadan hissedilmesi gerekenleri kalbe aktarabilen. Yani benim için bir klarneti aratmayan nadir müziklerden biri…
İsyanım yanışıma, ölüm bile susuyor
Ardına dönüp giden sen misin a kadın
Gururum yere düşer, yeter ki bak yüzüme
Üstüme basıp geçme yar…Gökhan Kırdar
Sonuç olarak, herkesin seyretmesini isterdim, en başından sonuna kadar, bütün duyguları yaşamalarını ve oyuncuların gözlerinde görmelerini neyin nasıl yaşanması gerektiğini…
çok uzun oldu kesinlikle yazmalısın artık nerde bu halk senden yazı bekleyennnnnnnn
)))
hergün bakmaktayım ama yazı yok.. yakında yazı konur inşaAllah sabırla bekliyorum…
selamlar
+1
Kusuruma bakmayınız efendim, ama hayatın kendi kısırlığı beni kelimesiz bırakan.
Geldim, farklı kararlar arifesinde, döndüm içinde + ve – olan bir yoksulluk ile.
Uzun oldu