Feryal Oney - Ip Attim (4.3MB)
Kaybettiklerimiz değil mi, her batan güneşin peşinden bir heyecanlı çocuk gibi koşturan ve oturan kursak denen noktaya, bütün ağırlığıyla. Kaybettiklerimiz, sevdiğimiz, anımsadığımız, korktuğumuz, özlediğimiz ve/ya özlendiğimiz. Her köşeden bize bakan ama o köşeye her gittiğimizde gölgesini bile bulamadıklarımız hani.
Mesela sevgilerimiz, en son kaybedilecekler listesinde hep en ön koltukta giden, aynaya baktığımızda kendimizi tanıyamamıza sebep olanlar yani. Bir türlü vazgeçemediğimiz ve her vazgeçtiğimizde ise o aynadakinden utandığımız. İçimizi en çok acıtan, layık olamadığımızı her düşündüğümüzde yüzümüze çarpan o soğukluğun sebebi…
Bağladığımız her direkte bizi bütün sadakatiyle bekleyen şey, belki de ilk kaybettiğimiz, belki de son sahip olduğumuz. Kimi zaman ruhunu serbest bırakırken, onunkine tutsak kaldığımız bir duygunun hayatımıza yaptıklarına aldırmadan peşinden koşuyoruz. Bazen de silmek için savaşıyoruz, kaybolmamak için direnen bir sevgi gözümüzün içine bakarken, ya da bulurken bizi bir deniz ortasında, bütün savunmasızlığımızla.
Saçlarımızda gezinen rüzgarın getirdiği fısıltılar anlatıyor bize, kaybettiğimiz herşeyin bir gün bir yerlerde karşımıza çıktığında, bizim “o”nun kulağına söylememiz gereken her bir şeyi. Sessizce, duyulmasın için hani…
kaybolmadın kaybolmadan önce nerelerdeysen aslında oralarda bir mumun dibindesin sadece
ki sende aynı şeyi söylemişsin
Mum dibini aydınlatmaz ya, göremiyorum bir şey.
Belki de karanlıktır beni kaybeden…
Kardeş Türküler’den Burçak Tarlası vardı onda da güzel söylemişti.
Burçak Tarlası
Sabahtan kalktım ezan sesi var
Ezan da sesi değil yar yar burçak yası var
Bakın şu deyyusun kaç tarlası var
Aman da kızlar ne zor imiş burçak yolması
Burçak tarlasında yar yar gelin olması
Eğdirme fesini yavrum kalkar giderim
Evini başına yar yar yıkar da giderim
Elimi salladım değdi dikene
İnkisar eyledim yar yar burçak ekene
İlahi kaynana ömrün tükene
bu kadar kaybolmuşluğun içinde ve bu kadar yörüngesinden çıkmış insan arasında yolunu bulabilene aşk olsun (:
Zoru başarmak için uğraşmıyor muyuz? Bu kadar “şeyin” içinde biz kalalım diye, ama işte arada kayboluyor insan
Bulunmak dileğiyle…