Gönlüm uçmak isterken semavi ülkelere,
Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere.Necip Fazil Kisakurek
Varken okuyamadığım her şiir, şimdi yoklukta çıkıyor karşıma, anlamlandırırken her bir harfini bu günün kendisi ile. Savaştığım her an beni bugünümden bir adım daha geçmişe taşırken, geleceğim karıştırıyor benim karıştığım her anı. Oysa ayağıma takılan her bir şey geçmişimle bağım iken kalıyorum ben kaldığım yerde, gidemezken kaf dağının ardına…
Yapmak istenenler hep ayak bağı oluyor yapacak cesareti olmayana ya da yakmaya çalışırken geldiğimiz gemileri geçmişin gölgesinde. Ve bir türlü tutuşmaz şimdi elimizin titrekliğinden muzdarip bir kibrit tanesi, sürterken kalbimizin bir kenarına.
Hayalini kurduğum bütün oyunlar yeşil bir bahçede oynanır, benim hapsolduğum bir gemiye inat, yeşilliğini sadece güvertesinde biriken yosunlardan alan, zamanın geçmişliğini insanın yüzüne çarpan ve ağırlığını yapıldığı maddeye borçlu çelik bir gemi, yanmamakta ısrarcı, çaktığım her kibritte takıldığım gölgelerden küçük bu gemi…
Çok enteresan bir anlatımınız var. Yazdıklarınız da düşündürücü. Böyle bir değeri değerlendirmek lazım.
Zevkle okuyorum. Teşekkürler.
“Savaştığım her an beni bugünümden bir adım daha geçmişe taşırken, geleceğim karıştırıyor benim karıştığım her anı. Oysa ayağıma takılan her bir şey geçmişimle bağım iken kalıyorum ben kaldığım yerde, gidemezken kaf dağının ardına…”
Üç günlük dünya: Dün gitti, yarın gelecek mi bilmiyoruz. Elimizde sadece bugünümüz var.
Acizane tavsiyem;
Geçmişte kalmayın, geleceği düşlemeyin. Anı yaşayın…
Ali Bey,
Çok teşekkür ederim, bunları/beni “değer” olarak görmeniz beni onurlandırdı ama inanın bunlar sadece iç dünyamda kopan fırtınaların güzel türkçeden uzak bir şekilde parmaklarımdan çıkmış hali.
Eğer anlatabiliyorsam bir şeyler ya da benim anlatmamdan öte, okuyanlar birşeyler anlıyorsa kendi hayatlarıyla bağlantılı, ne mutlu bana..
Saliha Hanım,
Tavsiyeniz için çok teşekkür ederim ama bir becerebilsem onu
o zaman sanırım buralarda kalmayacak. İnsanım, anılar ya da hayaller olmadan bir adım atmak, çok ağır olsa gerek.
İşin garibi, insanlara anı yaşamalarını (değerlendirmelerini) söylerken ben kendim bir türlü beceremiyorum… İnşallah bir gün
İkinize de çok teşekkür ederim ve her zaman beklerim
Yok yok, bu insan kukların birini bir oraya birini bir buradan oynatıyor. İkizlerle anlaşamam ben :((
İsim,
Kelime olarak “kuk” ne anlama gelir bulamadım
bu yüzden tam olarak ne demek istediğinizi anlayamadım. Eğer açıklarsanız memnun olurum.
İkizler kısmına gelince, kim değil ki?
kuk derken sanırım kukla kastedilmiş
p.s.
takipteyim, unutmadim
birazcik dinleniyorum
onu soyleyeyim dedim
İnsan,
ben de öyle tahmin etmiştim ama bu durumda kuklaları oynatan da ben oluyorum sanırım
hiç öyle bir niyetimiz de yokken…
Takipte olduğunu tahmin ediyordum, aslında senin p.s. kısmında yazıklarını benim de sana yazmam lazım
geçer bu yorgunluklar 
Yazacağım, yakındır …