Niyetlerle gidiyor bu hayat, niyetlerimle. Aklımdan kalbimden geçirdiğim her bir şey ile hesaba çekiliyorum. Düşlerimle, hayallerimle ve söylediklerimle sorgulanacağım. Yaptıklarımın önemini kalbimden geçirdikçe bir daha asılıyor hayat yakama. Ve ben yapacaklarıma niyetleniyorum bu sabah. Yap(a)madığım her bir niyet için sorulacak bana, benim kendime sorduğum sorular.
Nice yapılanların hatası var bugünümde, pişmanlığı olmadan yaşanan bir anın ve acısıyla irkildiğim her anın. Sonra sonra anlıyor insan, çocuk yaşta anlamlandıramadıklarını, tadı yüreğinde kalan bir his gibi arıyor insan, geçmişinden bıkarken ya da geleceğini ararken bugününde.
Bu dünyanın kökü bende şimdi, bütün “iyi niyetimle” asılıyorum plansızlıklarıma ve sen çıkageliyorsun peşimden. Sarıldığım her hayal, gördüğüm her bir rüya ve niyetlendiğim her şey sende bitiyor şimdi. Gecelerimin bir başkası, günümün farklılığı, niyetlerime başka bir hava. Beklemek istediğim her hayal içinde…
bu yazın bana
senin aradığını bulmuş olduğun
ya da bulmana az kalmış olduğu
inancını verdi..
kelimelerini çözebiliyorum ya az çok,
bir de kardeş ruhların gönül bağları olur
birbirlerini anlamalarını kolaylaştıran..
ona binaen..
bu dünyanın araması da bulması da bitmiyor. Bitiyor aslında da, bulunca bu dünya da bitiyor sanki.
İnşallah dediğin gibidir…