işte öyle birşey…

Doldurabilsem bu çokluğu içime ya da alabilsem birazını yorgunluğumdan artakalanın. Vermek istediklerim sarıyor şimdi etrafımı, taşırmak istercesine zaten yoğun geçen bir hayatı ve ben şimdi içmek istemiyorum karanlığını bu ülkenin, bütün suskunluğumla bakarken sana…

Yine gönlümde bilindik ezgiler var, soğukluğunu hayatın bir yöresinde derinden hissettiren ve bir yelkovan boyu kadar daha uzayacak olan. Şimdi duymak istediklerim, görmek istediklerim, dokunmak istediklerim, yaşanacaklarla çatışıyor bütün sessizliğine rağmen bir şubat sıcağının. Dinliyor, görüyorum karanlıkta saklanan her birşeyi.

Yanlış kararlar verme arefesinde yazıyorum yine. Hayatın bana bıraktığı bütün kararlara inat, doğru yaşamaya çalışıyorum, kar tanelerine hasret bir mekanda ve yine bakıyorum bir ayın karanlık yüzüne, güneşini kıskanırken yalın bir hayatın. Bir vakit genişlemesi sendromu daha bekliyor beni, daralan bütün günlerin hasretinde…