Ne büyük hayaller var bir köşede sıkışmış, kırılacağı günü bekleyen. Hepimizin kalbinin bir köşesinde, hayatının tam içinde, sevdiklerinin gözlerinde ve bazen de yaşadığı kentin caddelerinde gizlenmiş hayaller var, bir garip hayat uğruna kurulmuş ve tadını alamadan kırılmış…
Düşsel olarak yakasına yapıştığımız her bir şey şimdi daha da kırılgan, bizim olan her duyguyu farklı farklı anlatırken bize. Aslında herşey bir düşünce ile başlıyor ve dağılıyor sonra ufacık parçalara, bırakırken ardında bir daha tamir edilememenin ama aynı zamanda yeni hayalleri getiren duyguların yolunu. Her geçen bir insanın kalbinden ve her dokunan bir kulun kalbine şimdi daha da anlamsızlaşıyor, yapmak istedikleri, olmak istedikleri ve büyütmek istedikleriyle beraber.
Hadi… Asalım şimdi kırılgan olan hayatı, bir hayalin kanadına ve yeni hayaller kuralım, şimdikiler kırılana dek…
Tam ortasından kırılsın, paramparça olsun diye mi kuruyoruz biz bu hayalleri? Hayatın koluna girerken pervasızca bizim kolumuz da hayaller mi oluyor? Hayaller kırılsın, sorun değil yenisini kurarız. Zihnimiz kadar özgürüz ne de olsa..
Ama eğer bir kez bir ülkü edindiysek ne olur o kül olmasın! Ülküler.. hani uğruna çok şeyi yarım bıraktığımız, uğruna hayallerimizi toprağa gömdüğümüz.. Hayalin de ötesinde, aşkın, insani, dünyayı kucaklayan ülkülerimiz.
Ben tecrübe ettim, korkmayın kırılsın hayalleriniz. Ama dikkat edin hayalinizi kıran, ülkünüz olmasın. Asıl ayağınıza batan, sizi inciten, yaşama sevincinizi bitiren hayalinizin ülkünüzden ötürü kırılıp ve sonra ülkünüzün de kül olması olacak.
Muhakkak bir ülkümüz olmadan yaşayabiliriz, ama hayalimiz olmadan, hayal kurmadan sadece nefes alabiliriz.
Nefes almayın, yaşayın..
Hayal kurabilecegin hayallerin varsa o zaman hayal hayat olur belki
İnsan,
yine çok güzel anlatmışsın anlatılması gerekenleri. İnsana hayal lazım ki bu hayatı hakkını vererek yaşayabilsin. Ama dediğin gibi eğer ülküleri kül eden o uğurdaki hayalin kendisi olunca, darmadağın oluyor hem hayaller hem de hayallere ait bir hayat.
Aslında bir kaç gün önce yazdığım bir yazı var, kısmetse yarın burada olur, bana göre anlattığını başka kelimelerle anlatıyor. Bu günden, yarından ve dünden bahsediyor biraz. Kıymetini bilmemiz gereken şeyleri anlatıyor belki de.
Dediğin gibi, “nefes almamalı, yaşamalı” sonuna kadar…
P.S: gitme…
Doruk,
kardeşim, adını hakeden insan…
Hayaller var hayatlarda ve hayatlar var hayallerde. Biz ikincisini bulduk sıra birincide
Hepiniz çok güzel yazmışsınız ama şöyle bir insan düşünün birde çizgilerini aklınız yardımı ile oluşturun ve hayatını film gibi oynatım aklınızda…
Bir insan düşünün;
Tüm hayalleri kırılmış , istediği hiç birşey tam istediği gibi olmamış ve sürekli hayatının bir noktasında kalbinin bir kenarında eski türk filmlerinde olan görüntü bozulmaları gibi çapaklar oluşmuş , hiç bir zaman hayal etmekten ve hayalleri için çabalamaktan vazgeçmemiş ama her seferinde bozguna uğramış. Darbeler almış ve uğraşmaktan buna rağmen bıkmamış bir insan düşünün… Her seferinde , her hayalinde , her gününde hayallerinin gerçekleşmesi için hayata kafa tutmuş insanlar ile ugraşmış ve insanlar bu nedenle ona akli yönden dengesiz gibi bakmış ve onu dışlamış. Buna rağmen bıkmadan hala hayal kurmaya çabalayan bir insan halen sonunun ne olacağını bilmesede hayallerinin peşinden koşan bir insan…
Evet hayal etmek kolaydır. Belki hayallerin için çabalamakta kolay olabilir. Ama her kırılan hayal , her önüne çıkan engel senin kalbinden küçükte olsa bir parçayı koparıp gider ve bir gün geldiğinde o kadar çok parça kopmuştur ki kalbinden göğsüne baktıgında , dokundugunda sadece boşluk hissedersin acın vardır ama algılayamazsın çünkü kalbin yok olmuştur hayallerinin sürekli kırılmasından dolayı.
Bence Hayal Kurmayın , Hayalleriniz İçin Çabalamayında…
Tecrübe Ettim , Gördüm , Milyonlarca Kez Denedim… Bu Hayatta Hayal Etmeden Ve Ne Oldugunuzu Düşünmeden Yaşarsanız Zevkine Varabilirsiniz. Ben Hayal Etmeyi Seçtim , Hayallerimin Peşinden Gittim ve Artık Geri Dönüşüm Yok. Bu Nedenle Artık Hayattan Zevk Alma Gibi Bir Girişimimde Yok