işte öyle birşey…

Orhun kardes bu sefer sana ne diyeyim bilemem ama telefondaki gidiyorum sesinin altinda huznun ve nesvenin sakli bulundugunu hissedebiliyordum.Git,ardindaki tum anilarini o kucucuk odanda `hey gidi gunler` demenin ugultulari arasinda birakarak.Git, yalnizligin soguk gecelerini bir damla gozyasininin icerisinde eriterek.Git, ardinda hicbir huznun seni engellemesine izin vermiyecek kadar icine umut tomurcuklari dikerek.Git, Allah`in seni o kucucuk odanda 4,5 sene yalniz birakmayarak,en sikintili anlarinda yaninda oldugunu bilerek.Ankara`nin karli sokaklari simdi aglarken senden ayri kalmanin huznuyle, sen dostlarina kavusma hasretiyle agladigin gecelerinde iste o an dedigin gunlerin yamacindasin. Gunler seni bekliyor Ankaran kadar. Ama hic himse seni sen kadar ozlemiyor. Vatan hasretiyle yanip yakildigin, o hep gulen yuzunun altinda birilerinin huzunlu fotograflarini gizledigin gunleri bir kenara biraktin ve zamanin adaletiyle bas basasin simdi. Ama sunu sakin unutma, oralarda sen burdaki sen ol ve hicbir zaman gul dururken dikenlere bakma.Cunku sen burada yasadigin her bir saniyende gullerin kokusuyla izdirabin doruk noktasina geldin. Simdi git, kavusmanin bazen yurekte ayriliktan daha bir aci biraktigini bilerek.

sevgiler,selamlar…