işte öyle birşey…

Yeni bir gün daha doğuyor bir sahur sofrasının arkasından. Ve toparlanmayı bekleyen bir hayatta tutulacak bir oruç kalıyor benimle. Nereye gideceğini düşünmeden yaşanılan bir hayat, dağılacağı kadar dağılmış bir yürek ve umutsuzluğunu bütün beyaz sayfalara yazmış bir çocuk var şimdi. Günün ilk ışığı penceremden sarkıyor içeri, odanın bütün itirazlarına rağmen ısrar ediyor ve kazanıyor bile uykusuzluk üzerine bir savaşı. Müzik eşlik ediyor, penceremde biriken alacakaranlık kadar durgun, benim kadar sessiz ve ben seni düşünüyorum yine, eskisi gibi…

Bırakamadığım bütün hayallerim senin etrafında bugün. Kalıcılıklarından, ol(a)mayacaklarını bildiğim kadar eminim, bir yeni güneşe daha adını kazırken, kasvetli bir gurbet sabahı. Bulutların arasından sızan belli belirsiz bütün ışık parçasında değiyorsun, her zamanki yerine ve ben seni yine saklıyorum, bir türlü bulunamamış bir kaf dağının ardına. Masallar anlatıyorum sana, inanmadığın ama duymak istediğin bütün her şey içinde gizli.

Ben anlattıkça gözlerin ağırıyor, anlattıkça daha bir aydınlanıyor odamın sabahı. Masumluk o güzel yüzünden yansıyor duvardaki kırık aynaya ve ben daha bir yanılıyorum seçerken hayallerimi aynada. Bakıyorum sonu hüsran. Biliyorum başı yok. Görüyorum şimdi yanıbaşımda bir yanlızlık oturuyor senin dev yokluğunla. Bir sabaha karşı, bir bana…