Işık yok…

Bulent Ortacgil - Pencere Onu Cicegi
Bülent Ortaçgil - Pencere Önü Çiçeği.mp3

Beyazında saklıyorum artık seni, kararan kalbimin içinde, tam orasında duruyorsun, beyazlar içinde.

Bütün kötülüklerden uzaksın şimdi, bilmediğim hiç bir yerinde yaşamıyorsun kirlenmiş dünyanın. Bir türlü bırakmıyorum peşini senin beni bırakmadığından çok. Düştüğüm her çukurda sen karşılıyorsun beni ve ben seni beyazında saklıyorum.

Benim dinlediğimi sen de duyuyorsun. İçini acıtıyor ve senin sesin çıkmıyor hiç bir acıya. İsyan bile edemiyorsun seni tuttuğum parmaklık(sız)lar arkasında. Bildiğin bütün özgürlükleri bir kuşun kanadına yükleyip bekliyorsun beni kaçamayacağın ya da hiç bir zaman kovulmayacağın orada. Hayat bekleyecek seni orada, zaman bekleyecek ve ben…

Bir suçlusun aslında sen, zamanını bilmediğim bir hapse mahkum olmuş ve çıkacağın günü benim bile bilmediğim bir masum suçlu. Ancak gecenin zifirinde görüşe izin var ve benden başka kimse yok kapısında, adresini bir tek benim kalbime kazıdıkları hücrenin. Kaldığın sürenin sürgün olurluğunu söylüyor zaman kulağıma, şimdilerde sessiz kalırcasına. Akıp gitmişliğinde gizlenen hayat misali, kimsenin haberi yok senden.

Seni bırakmaya korktuğum karanlıklarda kaldım şimdi ve artık korkuyorum kendimden, karanlıktan korktuğum kadar. Uzaktan sen görünüyorsun bir beyazın içinde. Bir ben görüyorum seni, ben bakıyorum bir tek. Hayatımı içinden kemiren bir duruşun var bu gece ve sen şimdi beyazındasın karanlığın. Bir tek sen parlıyorsun, yokluğunda bir çok duygumun, duygusallığında bir şarkının ya da karanlığında kapımı her gece çalan görüş saatlerinin. Saklıyorum seni…

0 Responses to “Işık yok…”


  1. bir şey söyleyememişler

Leave a Reply