Öğrenim… yazısına yapılan yorumlar http://www.telvin.org/2006/10/12/ogrenim/ vaktinden önce geç kalınmış bir yalnızlık hikayesi Fri, 21 Nov 2008 01:24:56 +0000 http://wordpress.org/?v=2.6.2 orhunb tarafından http://www.telvin.org/2006/10/12/ogrenim/#comment-235 orhunb Wed, 22 Nov 2006 02:16:40 +0000 http://www.telvin.org/?p=191#comment-235 :) Zeynep Hanım, Yazıyı okudunuz mu bilmiyorum, ama eğer okuduysanız bu öğrenimin sizin aradığınız gibi bir öğrenim olmadığını farkedebilirdiniz sanırım. Yine de eğer tam olarak ne aradığınızı söylerseniz, yardımcı olmaya çalışalım. :) Zeynep Hanım,
Yazıyı okudunuz mu bilmiyorum, ama eğer okuduysanız bu öğrenimin sizin aradığınız gibi bir öğrenim olmadığını farkedebilirdiniz sanırım.

Yine de eğer tam olarak ne aradığınızı söylerseniz, yardımcı olmaya çalışalım.

]]> zeynep rana uyanık tarafından http://www.telvin.org/2006/10/12/ogrenim/#comment-234 zeynep rana uyanık Tue, 21 Nov 2006 21:38:46 +0000 http://www.telvin.org/?p=191#comment-234 öğrenim hakkında bilgi toplamak istiyorumve öğrenim hakkında söylenmiş sözleri araştırmak istiyorum. öğrenim hakkında bilgi toplamak istiyorumve öğrenim hakkında söylenmiş sözleri araştırmak istiyorum.

]]> insan tarafından http://www.telvin.org/2006/10/12/ogrenim/#comment-233 insan Wed, 11 Oct 2006 23:55:43 +0000 http://www.telvin.org/?p=191#comment-233 Tatmadığımız her duygunun, Tecrübe etmediğimiz her durumun, Tanımadığımız her yüreğin acemisiyiz aslında. Ve hayatın ne olduğunu sorguladığımızda ne kadar yaşarsak yaşayalım hep bir şeylerin acemisi olacağımızı görürüz. Sevginin acemisi olmayalım da bütün acemiliklerle başedilir aslında. Ama sevgi acemisi en başta kendinin acemisidir. Çünkü sevginin insanın bakışlarını içine döndüren bir gücü var. Ve sevgiden yoksun olan insan bu güçten de yoksun. Kendini tanıyamaz o insan. Kendini tanımayan neyi tanır ki hakikatte? Bir durumun acemisisin bir başka durumun tecrübelisi.. sevgiyle, Tatmadığımız her duygunun,
Tecrübe etmediğimiz her durumun,
Tanımadığımız her yüreğin acemisiyiz aslında.

Ve hayatın ne olduğunu sorguladığımızda ne kadar yaşarsak yaşayalım hep bir şeylerin acemisi olacağımızı görürüz.

Sevginin acemisi olmayalım da bütün acemiliklerle başedilir aslında.
Ama sevgi acemisi en başta kendinin acemisidir.

Çünkü sevginin insanın bakışlarını içine döndüren bir gücü var. Ve sevgiden yoksun olan insan bu güçten de yoksun. Kendini tanıyamaz o insan. Kendini tanımayan neyi tanır ki hakikatte?

Bir durumun acemisisin
bir başka durumun tecrübelisi..

sevgiyle,

]]>