O an…

Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Murathan Mungan

Bir an diyor şair, yalnızca bir an. Belki ömrünü uğruna feda edebileceğin o anı yakalamak için koşturdun durdun yıllarca. Belki peşinden bir o kadar daha koşacağını bildiğin belirsizlik için zorlayacaksın akrep ile yelkovanı birbirlerini yakalamaları için. Belki yarın sabah uyandığında başka bir dünyada olacaksın, arkanda bıraktığın gözü yaşlı bir annenin yüreğini yırtan ağıtı kulağında. Kimbilir, yaşın yaşlandığı bir ömür geçecek, bulamadan fedakarın anlamını hayatında. O an. Bir hayat değişir sırf o anın hatırına, bir çelişki yaşanıyor bir yerlerinde dünyanın, güzelliğine aldanan, sessizce. Bir gün, tam zamanla başbaşa kalabildiğini sandığın anda kovulacaksın bir masaldan, hiç bir mazeretin dinlenmeyecek, belki bulutlar bile ağlamayacak sana. O an…

0 Responses to “O an…”


  1. bir şey söyleyememişler

Leave a Reply