Halbuki ne kadar çok bağırmıştım içimden, gitme diye kendime, ve bir o kadar da sana söylemiştim, kendimden ayrı. Sen, bırakılmış zannettin kendini, bendeki sessizliğe aldanıp. Ben senin gürültünü hayal edip durdum yıllarca, sessiz kalmak zorunda bırakılmışlığımdan ayrı, tıpkı önceki zorunluluklarımdan kalan o kalın sızı ile içimde. Olmadı. Olamadı dedim bana…
Giden mi sürgün, kalan mı?
Var mı bir güzel bir insan oralarda, bana açıklayabilecek üstteki cümleyi, hakkını vererek, şöyle bağıra bağıra…
”KALANDIR TERKEDEN,GİDENDE BU YÜZDEN GİTMİŞTİR ZATEN…”
YANYANA ADIMLAMAKTAN VAZGEÇEN KİŞİ,GERİDE KALAN İSE EĞER;İLERLEYENİN GİDİŞİNİN SEBEBİ DEĞİL MİDİR?
NOT:BAĞIRA BAĞIRA İSTEĞİNİZ YÜZÜNDEN,HARFLERİ BÜYÜK KULLANDIM.SEVGİ İLE…