Ne çok şey var, bir şeylere kahretmek için şu hayatta. Mutlu değilim ki, normalde küfredilmeyecek şeylere sessiz kalayım. Biliyorum bir çok şeyin vati gelmemiş, yazılanlar için akreple yelkovan üst üste gelmemiş henüz. Ama insanım sonuçta. Can yakan, yüreğimi ezen çok şey var önüme çıkan.
Nedense ne zaman bir şeyler yazmak için bu sayfayı açsam, aklıma hep başka şeyler geliyor. Sığındığım kelimeler hep başka oluyor asıl sığınılması gerekenlerden. Ve içim acıyor, yapamadığım bir dolu şeye.
Çocukken bir tek ince hastalıktan ölünür sanırdım
Dilini ve yönlerini bilmediğim bir ülkede
Metroların rüzgârında anladım
Hasretten de ölünebileceğini
Ve gördüğüm her boş alana
Eksiksiz çizebileceğimi özlediğim her bir şeyiİclal Aydın
Sanırım bu şiirin yeri bambaşka, ve yine sanırım ki bir çok insan derinliğini anlayamıyor. Allah kimseye anlatmaz inşallah özellikle bugüne kadar anlamamış olanlara…
0 Responses to “…”
Leave a Reply