işte öyle birşey…

Bazı anlar var ki hayatta, insan yaşamın tadına varıyor. Bu elbette ki etrafında gerçek dost diyebileceğin, sonuna kadar güvenebileceğin, zor anında yanında olan, hayatın acısını tatlısını paylaşabileceiğin yani hayat ortağı olabileceğin insanlarla oluyor. Sevmek gerekiyor birde, hani karşılık beklemeden. Hep beraber olmak isteyebileceğin güzel insanların etrafında olması, sevgilerini dile getirmeleri mesela sıcak bir bakış ya da tatlı bir söz olarak. Sonra anlıyor insan hayatı, dostluğu, kardeşliği. Aslında böyle bir durumda ki bana sık sık oluyor (kardeşlerim sağolsun) anlatılması gerekenleri kelimelerle ifade etmek gerçekten çok zor ama hiç bir şey söylemezsem de bu anın tadı çıkmayacak. Hayatımdaki bütün kötü şeylere rağmen yanımda olmasını istediğim bütün insanların hayatlarının güzel yerlerine beni koymaları bambaşka bir duygu. Sevilmek güzel şey, hele bunu bilmek daha da güzel…