Sevmek… Birşeyler beklemeden, karşılıksız dediklerinden. Bütün dünyayı arkana alıp, bütün herşeyi geride bırakıp, yalnızca sevgine adamak kendini. Gözünden okumak dünyanın ederini ağlamadığın zamanlarda. Gökyüzüne baktığında görmek onu bulutlarda ve yeryüzünde zaten hep karşında duran o garip varlığa hissettiklerin. Olamaz, aşk bu kadar güzel olamaz. Sonuna kadar dayanamaz, sevginin karşılıksızlığa dayanabildiği kadar. Ama vakti gelince bırakıp gitmez sevgi, ölmez.
Seni üzecek sevdiğin, bu dünyadaki bütün insanların yaptığı gibi. Ama bu seferki farklı olacak, her seferinde bir yanını acıtıp geçen ve geriye döndüğünde derin bir iz bırakan bir yara gibi bekleyecek seni hayatın farklı köşelerinde. Döner dönmez karşına çıkacak, hatırını soracak hemen. Dilin tutulacak mesela, bir sessiz harf bile çıkmayacak ağzından, önceki söylenmiş sözlere inat. Gözlerin konuşacak sadece ve anlatacaklar bütün olup biteni inceden bir sessizlikle karşında duran güzelliğe.
Sevgi işte, sözlerin yetmediği yerde gözlerin yeterliliğinden faydalanan aşkın üst basamağı. Aşkın sözlere sığdırılabilirliğine inat, o derin bakışlarda gizlenen bütün anlamların ortaya çıkma sebebi. Bir bakışta yakabilen birilerinin içini, bir bakışta dünyayı ayaklarına getirebilen bir garibin ve yine bir bakışta üstüne çıkarabilen bir bulutun, sessizce. Sevgi bu, karşılıksız…
0 Responses to “Sevgidir bakan”
Leave a Reply